Formacja specyficzna kandydata na kapłana oparta jest o wskazania i normy Kościoła i Zgromadzenia Salezjańskiego, i ma na celu przygotowanie salezjanina kapłana, pasterza i wychowawcy w perspektywie salezjańskiej.

Formacja specyficzna salezjanina kapłana lub diakona dąży do przygotowania salezjanina powołanego do wprowadzenia w życie misji do młodzieży poprzez święcenia kapłańskie czy diakońskie, przeżywając je we wspólnocie i we współodpowiedzialności braterskiej razem z salezjaninem koadiutorem.
Tożsamość salezjanina księdza wywodzi się z połączenia dwóch elementów, które go cechują (konsekracja zakonna i kapłańska) w jedyne i oryginalne doświadczenie. Konsekracja kapłańska zostaje z jednej strony wcielona, wdrożona i ożywiana poprzez ducha i poprzez własną misją profesji salezjańskiej, a z drugiej upewnia, wzbogaca i czyni płodną tożsamość pastoralną własnego powołania i całej wspólnoty”.

Mając na uwadze specyfikę salezjańską, można podkreślić następujące obiekty formacji specyficznej prezbitera:
– udpodabniać się do Chrystusa Kapłana i tak jak ks. Bosko być świadkiem dla potrzebującej młodzieży i żyć posługą jako doświadczeniem duchowym;
– czuć razem z Kościołem, wcielić tożsamość kapłana tak jak jest prezentowana przez Kościół w relacje ze wspólnotą chrześcijańską (świeccy, inne powołania)
– wzrastać w świadomości, że posługa kapłańska jest wymiarem specyficznym własnego powołania salezjańskiego i jego charakterystyką: poprzez aspekt młodzieżowy i edukacyjny, poprzez naturę wspólnotową oraz poprzez obowiązek bycia księdzem zawsze i wszędzie w różnych działaniach, dziełach i funkcjach;
– rozwijać własną wrażliwość ducha salezjańskiego dla wymiaru katechetycznego, powołaniowego i maryjnego w czasie spełniania posługi kapłańskiej;
– dojrzewać w postawie rozeznania duchowego i pastoralnego naprzeciw osobom i zdarzeniom, aby móc towarzyszyć pojedynczych osobom i wspólnotom;
– nabyć solidną i dostosowaną do obecnego czasu formację teologiczną i pastoralną w harmonii z kierunkami Kościoła i Zgromadzenia;
– nabyć doświadczenie w posłudze lektoratu i akolitatu, diakonatu i prezbiteratu w kontekście wspólnoty lokalnej i inspektorialnej;
– ukształtować w sobie sprawność nabywania mądrości z życia, która będzie przygotowaniem do podjęcia się formacji ciągłej.

Formacja na tym etapie odbywa się w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Salezjańskiego w Krakowie i trwa 4 lata. Na tym etapie formacji salezjanin składa śluby wieczyste, przyjmuje święcenia diakonatu i prezbiteratu. Równocześnie formacja intelektualna wieńczona jest egzaminem magisterskim na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie.

Adres:
Wyższe Seminarium Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego,
ul. Tyniecka 39,
30-323 KRAKÓW.
http://losiowka.pl