Bombiak Patryk, Chmielewski Patryk, Cieślak Adam, Kupiński Michał, Mastalerz Aleksander i Sroka Adrian, czyli sześć nowych powodów do radości Kościoła Katolickiego.

DIAKONAT-075

Maj to miesiąc wybitnie sakramentalny. Najbardziej kojarzy się oczywiście z Pierwszą Komunią Świętą, ale nie brak w tym miesiącu ślubów, a także święceń. Na krakowskiej Łosiówce w Seminarium Salezjańskim taka uroczystość odbyła się w sobotę 18 maja. Sześciu salezjanów zostało wyświęconych na diakonów, stając się dla Kościoła kolejnym powodem do radości. Niby to „tylko” święcenia diakonatu, ale jednocześnie są to „aż” święcenia diakonatu. Kandydaci bowiem zostali tym samym włączeni do stanu duchownego i zobowiązali się nie tylko do codziennej modlitwy Liturgią Godzin, ale także do głoszenia Chrystusowej Ewangelii.

DIAKONAT-065

DIAKONAT-083

Zanim to jednak nastąpiło, podczas modlitw porannych kandydaci złożyli publiczne wyznanie wiary. Akt ten był czymś więcej niż formalnością. Był włączeniem się w wielowiekową tradycję, która gwarantuje łączność z wiarą Apostołów, a przez to łączność z samym Chrystusem.

DIAKONAT-117

DIAKONAT-091

Uroczystej Mszy Świętej z udzieleniem święceń przewodniczył biskup Witalis Krzywicki, salezjanin z Ukrainy, ordynariusz diecezji Kijowsko-Żytomierskiej. W przepięknej homilii zachęcał on kandydatów do jak najgorliwszej służby i do pójścia w głąb. Diakonatu ani żadnych innych święceń nie można bowiem traktować jako kolejnych szczebli „kariery duchownej”. Trzeba je raczej rozpatrywać właśnie jako pogłębianie łaski chrztu, pogłębianie powołania, będącego Bożym darem. Co więcej jest to powołanie, które trzeba przyjąć w całości, wypić jak kielich, w którym zmieszana jest słodycz i gorycz, radość i cierpienie.

DIAKONAT-129

DIAKONAT-137

Tego dnia przeważała zdecydowanie radość, choć pod wieczór do diakonów zaczęła docierać świadomość zbliżających się trudów. Kazania, posługa sakramentalna, przewodniczenie nabożeństwom. Jest to słodkie brzemię, do którego podjęcia przygotowywali się od wielu lat, ale na początku może być to nieco stresujące, dlatego każde wsparcie modlitewne się przyda.

DIAKONAT-222